Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/7023 K.2024/10149

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adlî sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Rize 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.06.2014 tarihli ve 2012/636 Esas, 2014/340 Karar sayılı ve hırsızlık suçundan 1 yıl hapis cezasını içeren ilâmının, incelemeye konu hırsızlık suçunun tarihi ile aynı olan 09.09.2014 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı,

bunun yanında sanığın adlî sicil kaydında tekerrüre esas teşkil eden ve ayrıca her ne kadar 5237 sayılı Kanun'un 141/1 maddesi uyarınca hüküm kurulmuş ise de ilâmın incelenmesi neticesinde aynı Kanun'un 142/1-b maddesine uyduğu tespit edilen eylem nedeniyle 2 yıl hapis cezasına dair daha ağır mahkûmiyeti içeren Bakırköy 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/223 Esas, 2013/665 Karar sayılı ilâmının 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin tatbikine esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında Bakırköy 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/223 Esas, 2013/665 Karar sayılı ilâmında yer alan ve 09.09.2013 tarihinde kesinleşen 2 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,