Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/7228 K.2025/1157

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz nedenlerinin “psikolojik ilaçlar kullandığına, akıl sağlığı açısından 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine” ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın temyiz dilekçesi ve dilekçe ekinde yer alan Etimesgut Askeri Hastanesi tarafından düzenlenen 04.12.2015 tarihli doktor raporunda disosyal kişilik bozukluğu "antisosyal kişilik örüntüleri" tanısı karşısında 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca, sanığın işlediği iddia olunan hırsızlık suçu için suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı,

azalmış ise bunun önemli derecede olup olmadığı hususlarında rapor verebilecek nitelikte kamu hastanesi ve üniversitelerin Ruh ve Sinir Hastalıkları bölümünden veya Adli Tıp kurumu ilgili ihtisas dairesinden kurul raporu alındıktan sonra sanığın 5237 sayılı TCK'nın 32/1. veya 32/2. maddeleri kapsamında akıl hastalığının bulunup bulunmadığının tespit edilip sonucuna göre hukuksal durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,