Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/7255 K.2024/21231

Sanık hakkında bozmaya uyularak kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.02.2014 tarihli ve 2013/621 Esas, 2014/122 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 26.03.2014 tarihinde kesinleşmesinden sonra 5 yıllık denetim süresi içinde 25.09.2014 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle ihbarda bulunulan Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/1051 Esas, 2015/669 Karar sayılı mahkûmiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK’nın 141/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçuna ait olduğu,

5271 sayılı CMK’nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle anılan hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı ve UYAP kayıtlarının incelenmesinde ihbara konu ilgili dava hakkında 04.09.2018 ek kararla uzlaşma sağlandığından bahisle düşme kararı verildiği,

ancak sanığın UYAP’tan alınan güncel adli sicil kaydına göre, 5 yıllık denetim süresi içinde 26.11.2016 tarihinde işlediği ve 20.06.2017 tarihinde kesinleşen, TCK'nın 149/1-c maddesinden mahkumiyetine ilişkin Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2017 tarihli ve 2016/846 Esas, 2017/63 Karar sayılı kararı uyarınca açıklanması geri bırakılan kararın açıklanma koşullarının oluştuğu belirlenerek yapılan incelemede;