Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/7305 K.2025/11438

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz isteminin, sanığın üzerine atılı suçu işlediği, ölen tanık ...'in sanığı soruşturma aşamasında teşhis ettiği ve sanık hakkında mahkumiyet kararının verilmesinin gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olup bozulmasına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun’un 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Bakırköy 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2021 tarihli ve 2018/443 Esas, 2021/537 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 01.07.2021 tarihli ve 2021/1704 Esas, 2021/2354 Karar sayılı kararı ile;

dosyanın kamera kayıtları ile sanığa ait teşhise elverişli fotoğraflarının, video kayıtlarının karşılaştırılarak görüntülerdeki kişilerden birinin sanık olup olmadığının tesbitinin yaptırılması TUBİTAK'ta bulunan görüntü iyileştirme merkezlerine gönderilerek yüksek çözünürlüklü bir cihazla netleştirilip görüntülerin sanığa ait olup olmadığının tespiti ile dosyadaki bütün delillerin, kayıtların birlikte değerlendirilerek karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile hükümlerin bozulmasına karar verildiği, ancak bu bozma kararının 5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-e. maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği,

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 01.07.2021 tarihli ve 2021/1704 Esas, 2021/2354 Karar sayılı bozma kararı ile bozma kararı üzerine verilen Bakırköy 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.04.2023 tarihli ve 2021/532 Esas, 2023/309 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükümlerin bozulmasına karar verilmesi,