Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/7360 K.2025/3335

Sanıklar hakkında bozma sonrası kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini geretirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 10.11.2021 tarihli, 2021/2812 Esas, 2021/17689 Karar sayılı ilamında sanıkların ... ile ... olduğu gözetilmeden, 18.03.2024 tarihli kurulan hükümde sanık ... hakkında da mahsup kararı verilerek eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 28.02.2023 tarihli ve 2021/8724 Esas, 2023/881 Karar sayılı bozma ilamından önceki hüküm sanıklar müdafileri tarafından temyiz edildiğinden, sanıklar hakkında bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan 2 yıl 2 ay 25 gün hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası olarak infazına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;