Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/7393 K.2024/12945

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 01.04.2024 tarihli ve 2017/1748 Esas, 2017/1655 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanığın 15.04.2024 tarihli temyiz dilekçesinin hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 19.09.2017 tarihli kararının, tebligat tarihinde cezaevinde bulunan sanığa tebliğ edilirken, tebliğ edilen karar içeriğinin okunup, anlatılma suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunması karşısında; cezaevi idaresince sanık hakkında düzenlenen gerekçeli karar tebliğine ilişkin 28.09.2017 tarihli tebliğ belgesi içeriğine göre tebliğ işleminin, CMK'nın 35/3. maddesinde öngörülen usule uygun olmayıp geçersiz olduğu anlaşılmışsa da;

sanığın 10.11.2017 tarihli dilekçesi ile "15.07.2016 tarihli yasada mükerrerliğe ilişkin düzenlemenin tarafına uygulanması" talebinde bulunduğu ve devamında da farklı tarihli dilekçeler ile uzlaşma hükümlerinden yararlanmak istediğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, en geç 10.11.2017 tarihi itibarıyla öğrendiği karara karşı, karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 296/2. maddesinde öngörülen 7 günlük yasal süreden sonra 05.03.2024 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu,