Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/7512 K.2025/18271

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I) Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede; Adlî sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, II) Sanık hakkında şikâyetçiler ... ve ...'a yönelik hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere dair yapılan incelemede,

Sanığın hırsızlık konusu ayakkabıları sattığı kişiyi göstermesi neticesinde, şikâyetçi ...'a ait ayakkabının soruşturma aşamasında tarafına iadesi sağlanmış ise de, sanığın ayakkabıları sattığı anlaşılan ve soruşturma aşamasında dinlenen ...'ın ayakkabıları sanıktan 45,00 TL'ye aldığını söylediği ve zararının giderildiğine ilişkin herhangi bir beyanının bulunmadığının anlaşılması karşısında; ayakkabıyı satın alan 3. şahsın zararının giderilip giderilmediğine ilişkin bir araştırma yapılmadan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesinin uygulanması,

yine şikâyetçi ...'ın maddî zarar talebinin bulunmadığını beyan etmesi nedeniyle ödeme yeri tayin edilip şikâyetçi adına mahkeme veznesine tespit edilecek zarar bedelinin depo edilmesi sağlanarak sonucuna göre sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılması gerekirken şartları oluşmadan sanık hakkında aynı Kanun'un 168/2. maddesinin uygulanması ve adlî sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

III) Sanık hakkında şikâyetçiler ... ve ...'e yönelik hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere dair yapılan incelemede,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.Ancak;

1. Sanığın suç tarihinde, apartmanın 7 numaralı dairesinde ikamet etmekte olan şikâyetçi ... ve eşine ait 2 çift ayakkabı ile o sırada eve misafirliğe gelen diğer şikâyetçi ...'ün kızına ait 1 çift ayakkabıyı çaldığı olayda, ayakkabıların olay anında aynı daire kapısının önünde bulundukları ve sanığın ayakkabıların farklı kişilere ait olduğunu bilebilecek durumda olmadığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında tek hırsızlık suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, iki ayrı hırsızlık suçundan cezalandırılması,

2. Sanığın hırsızlık konusu ayakkabıları sattığı kişiyi göstermesi neticesinde, şikâyetçiler ... ve ...'e ait ayakkabıların soruşturma aşamasında taraflarına iadesi sağlanmış ise de, sanığın ayakkabıları sattığı anlaşılan ve soruşturma aşamasında dinlenen ...'ın ayakkabıları sanıktan 45,00 TL'ye aldığını söylediği ve zararının giderildiğine ilişkin herhangi bir beyanının bulunmadığının anlaşılması karşısında; ayakkabıları satın alan 3. şahsın zararının giderilip giderilmediğine ilişkin araştırma yapılmadan eksik kovuşturma ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesinin uygulanması,

3. Sanığın adlî sicil kaydında Adana (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 14.10.2011 tarihli, 2010/1671 Esas ve 2011/2266 Karar sayılı, 29.11.2011 tarihinde kesinleşen ve 29.11.2012 tarihinde infaz edildiği anlaşılan 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesi uyarınca verilen 10 ay hapis cezasının tekerrüre esas olmasına rağmen sanık hakkında aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4. Önceki hüküm yalnızca sanık tarafından temyiz edilmiş olduğundan yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

5. Adli Emanetin 2015/1106 sırasında kayıtlı emanet eşyası hakkında herhangi bir karar verilmemesi,