Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/7553 K.2024/22014

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

kanun yolunda sanığın yüzüne karşı tefhim edilen hükme yönelik temyiz süresinin tebliğden itibaren başlayacağının belirtilmesi suretiyle yanıltılması nedeniyle 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği 18.04.2024 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında verilen 29.03.2016 tarihli önceki hükme yönelik mağdur vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi ve hükmün de sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine bozulması ve aleyhe temyiz istemi bulunmaması nedeniyle, yeni hüküm kurulurken bozma öncesi kurulan hükümdeki sonuç ceza olan 3 ay 10 gün hapis cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden sanık hakkında yazılı şekilde 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilmesi,