Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/7646 K.2025/19555

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin ulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

29.06.2021 tarihli Yargıtay 6. Ceza Dairesinin bozma ilâmı öncesi, 19.11.2016 tarihli kararda sanıklar hakkında hırsızlık suçundan sonuç ceza olarak 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği, hükmün sanıklar tarafından temyiz edildiği ve aleyhe temyiz bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar hakkında bozma sonrası hükmedilen 3 yıl hapis cezalarının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan 2 yıl hapis cezaları üzerinden infaz edilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,