Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/7693 K.2025/4127

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun şikayete tabi olduğu ve katılan vekilinin, hükümden sonra verdiği 12.02.2024 havale tarihli dilekçesinde, şikayetinden vazgeçtiklerini belirtmesi karşısında, vekaletname içeriğine göre katılan vekilinin şikayetten vazgeçme yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla katılan kurum yetkilisinin dinlenmesi, sanığa da 5237 sayılı TCK'nın 73/6. maddesi gereği şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak , kabul etmesi hâlinde, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kamu davalarının düşmesine karar verileceğinin dikkate alınmasında zorunluluk bulunması,