Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/7852 K.2025/3686

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz eden sanıklar ... ve ...'in hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 1-Sanıklar müdafiinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde.

Sanıkların savunmalarını yaparken müdafii talep etmedikleri ve savunmalarını bizzat yaptıkları, Av. ...'in müdafii sıfatıyla kararı temyiz etmesine karşın, dosya içerisinde herhangi bir vekaletname ya da görevlendirilmesinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, temyiz edenin buna yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla.

5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’un 317. maddeleri uyarınca temyiz isteğinin Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, 2-Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, 3-Sanıklar ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde. Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesine göre tayin edilen 6 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca bir kat artırım yapılması suretiyle 12 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği hâlde, 1 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA,

Tebliğname'ye aykırı olarak bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından; sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1. maddesine göre 6 ay hapis cezası olarak belirlenen cezadan 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uygulanarak bir katı oranında artırım yapılan fıkradan.

"1 yıl" bölümü çıkarılarak yerine "12 ay hapis cezası" cümlesinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 4-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde. Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak; a- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde alt sınırdan uzaklaşıldığı veya teşdiden ceza tayin edildiği belirtilmediği halde, suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde öngörülen hapis cezasının alt sınırının 2 yıl olduğu gözetilmeden 3 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini, b-Kabule göre de,

Sanıkların şikâyetçinin evinden gündüz vakti altınları ile saç şekillendiricisi ve fotoğraf makinesini almaları şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın suç tarihi itibariyle yürürlükte olan 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesinin gözetilmesine,