KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2024/8221 E., 2024/11192 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Eylül 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2014/389 E., 2016/102 K.
- Suçlar
- Kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret
- Hükümler
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama, bozma
Karar Metni
319 kelime·2 dk okuma
Dairemizin 14.12.2023 tarihli iade kararı ile gerekçeli kararın duruşmalardan haberdar edilmeyen suçtan zarar gören ...'na tebliği üzerine suçtan zarar gören ... vekilinin 14.05.2024 tarihli dilekçesi ile sanık hakkında kurulan hükümleri temyiz etmekle birlikte katılma talebinde de bulunduğu anlaşılmakla, katılan sıfatını alabilecek şekilde kamu malına zarar verme suçundan zarar gören ...'nın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 237/2. maddesi gereği kamu malına zarar verme suçu bakımından davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a, 125/3-a,125/4, 265/1-4 maddelerinde tanımlanan kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçları için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık olağan zamanaşımının, 03.03.2016 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/8221, K. 2024/11192, 9 Eylül 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama