KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2024/8471 E., 2024/15562 K.
- Karar tarihi
- 23 Ekim 2024
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2019/3358 E. 2021/973 K
- Suçlar
- Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli SUÇLAR
- Tarihi
- 25.11.2018
- Hükümler
- İstinaf başvurusunun esastan reddine, bozma
- Tebliğname görüşü
- Ret, bozma I)Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmedilen bozma kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 5271 sayılı CMK'nın 286/1. maddesinde düzenlenen, '' Bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan hükümleri temyiz edilebilir.'' şeklindeki düzenleme karşısında; sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca
Karar Detayı
388 kelime·2 dk okuma
Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II)Sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmedilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.
Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin "aldığı alkolün etkisiyle istemsizce hareket ederek eylemin zanlısı olması nedeniyle hükmün bozulması gerektiğine " yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede.
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanık hakkında hükmolunan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143 maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak,
5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden yargılamaya devam edilip karar verilmek suretiyle aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1. maddelerine aykırı davranılarak sanığın savunma hakkının kısıtlanması,