Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/9150 K.2024/22090

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanlara ait ikâmete gece vakti gelerek kapıda yaşanan tartışma sırasında rızası olmadan ikamete içeri girmesi şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/1-4 maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e. maddeleri uyarınca hesaplanan 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin, zamanaşımını kesen 09.06.2016 tarihli mahkûmiyet kararından inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,