Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/9169 K.2024/15001

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden temyiz isteminin incelenmesinde; Sanığa kararın 11.03.2024 tarihinde tefhim edildiği, sanığın 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 20.05.2024 tarihinde yaptığı temyiz isteminin, aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde; Sanığın şikâyetçinin evinin camlarını sökmek şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 53. maddelerinde tanımlanan mala zarar verme suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesine göre hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, 19.11.2015 tarihli mahkûmiyet hükmünden 11.03.2024 tarihli karar tarihine kadar geçtiği gözetilerek davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet karar verilmesi,