Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/9619 K.2025/16628

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde

Konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4, 119/1-c maddeleri uyarınca hükmolunan "2 yıl 12 ay" hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilmesi sırasında sonuç cezanın "2 yıl 6 ay" yerine "1 yıl 18 ay" hapis olarak eksik belirlenmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II.Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesine gelince

SEGBİS sistemi ile duruşmada hazır bulunan sanıktan son sözü sorulmadan hüküm kurularak, 5271 sayılı CMK'nın 216/3. maddesine aykırı davranılması,