Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/10049 K.2025/18417

Başsavcılığının 16.07.2025 tarihli ve KYB-2025/89658 sayılı kanun yararına bozma isteminin; " 1-Dosya kapsamına göre; kayden 06/08/1994 doğumlu olan suça sürüklenen çocuğun, suç tarihi olan 19/01/2012 günü itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunduğu, 5237 sayılı Kanun'un 66/2 ve 66/1-e maddeleri gereğince anılan suç yönünden dava zamanaşımı süresinin ise 5 yıl 4 ay olduğu, zamanaşımı süresini kesen son işlemin 01/03/2013 tarihli sorgu olduğu, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 21/05/2013 tarihi ile ikinci suçun suç tarihi olan 20/11/2014 tarihleri arasında 1 yıl 5 ay 30 gün zamanaşımı süresinin durduğu,

suça sürüklenen çocuğun sorgu tarihi olan 01/03/2013 tarihi ile kararın açıklandığı tarih olan 28/02/2023 tarihi arasındaki süreden duran zamanaşımı süresi olan 1 yıl 5 ay 30 gün çıkartıldığında 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilmeden, davanın zamanaşımı sebebiyle düşürülmesi yerine yazılı şekilde suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine karar verilmesinde, 2-Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/1,

230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, suça sürüklenen çocuğun suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi,

delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün neden açıklandığına ilişkin gerekçeyle yetinilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. B.

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından zamanaşımı süresinin dolduğu yönündeki kanun yararına bozma talebinin incelemesinde GEREKÇE - KARAR Suça sürüklenen çocuğun, birden fazla kişiyle birlikte gece vakti hırsızlık amacıyla şikâyetçinin iş yerine girmesi şeklindeki eylemine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4, 119/1-c, 31/3. maddelerinde düzenlenen nitelikli iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunda, suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâlleri de aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-d,

66/2 ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 10 yıllık olağan ve 15 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin dolmadığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından zamanaşımının gerçekleştiğinden bahisle açılan kamu davasının düşmesi yönündeki kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, C.

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından hükmün gerekçe içermediği yönündeki kanun yararına bozma talebinin incelemesinde

I. GEREKÇE

Anayasa'nın 141. ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34, 2 30... . maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan delillerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu kabul edilen eylemi, bunun yasal unsurları ve nitelendirmesi,

uygulanacak kanun maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 230. maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden, 04.04.2013 günlü hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına dair karara atıfta bulunularak gerekçesiz hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Torbalı