Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/10151 K.2025/16776

Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; sanığın müştekiye ait aracın yanına geldiğine, aracın camının kırık olduğunu görüp aracın kilitli olmayan kapısını açarak içeriye girdiğine, araçta herhangi bir para vs. bulamadığı için de araçtan çıkarak olay yerinden uzaklaştığına, sanığın eyleminin basit hırsızlığa teşebbüs suçu kapsamında kaldığına ve alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulmasının usul, yasa, vicdan ve hakkaniyete aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenmekle.

Hükmolunan ceza miktarları yönünden 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi gereği sanık müdafiinin duruşma talebinin reddine karar verilerek yapılan incelemede. Sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak.

Sanığın adlî sicil kaydında yer alan ve ikinci kez mükerrirlik uygulamasına esas alınan Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/725 Esas, 2011/816 Karar sayılı ilamında da tekerrür hükümlerinin uygulandığı, ancak bu ilâmdaki mükerrirliğe esas alınan, Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/695 Esas, 2008/595 Karar sayılı ilâmında Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.11.2008 tarihli ek kararı ile ilamın infazının durdurulmasına karar verildiği ve kararın 20.02.2013 tarihinde kesinleştiğinin belirlenmesi karşısında ikinci kez tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303/1. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan tekerrüre ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine,"sanık hakkında 19.05.2024 yerine getirilme tarihli Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/725 Esas, 2011/816 Karar sayılı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b,

143. maddeleri uyarınca verilmiş 2 yıl 8 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına'' karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun bulunan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 33. Asliye Ceza Mahkemesine,