Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/10631 K.2025/22639

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Sanık hakkında bozma üzerine yapılan yargılamada Dairemizin, 03.07.2024 tarihli ve 2021/11997 Esas, 2024/10863 Karar sayılı bozma ilâmına uyulduğu görülmekle, bu doğrultuda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 143. maddeleri gereğince hüküm kurulup netice ceza belirlendikten sonra 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek cezanın, 3 yıl 9 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,