Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2025/10806 E. , 2025/17420 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/789 E., 2023/206 K. SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME G
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2025/10806 E. , 2025/17420 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/789 E., 2023/206 K. SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.09.2025 tarihli ve KYB-2025/95449 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, konut dokunulmazlığını ihlal etme eylemi nedeniyle Kayseri 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.02.2014 tarihli kararı ile kamu davasının düşürülmesine karar verildiği, anılan kararın Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 05.10.2017 tarihli ve 2015/22690 esas, 2017/11217 karar sayılı ilâmı ile bozulduğu, ancak Mahkemenin kararına karşı sadece sanık tarafından temyize başvurulduğu, aleyhe temyiz yoluna başvurulmadığı, bu halde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun "Davaya yeniden bakacak mahkemenin işlemleri" başlıklı 307/5. maddesinde yer alan, "Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 262 nci maddede gösterilen kimselerce temyiz edilmişse, yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz." şeklindeki düzenleme uyarınca Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 05.10.2017 tarihli bozma ilâmından önce verilen düşme kararının sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği ve yeniden kurulan hükümde düşme kararının verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Hükümlü hakkında, Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 05.10.2017 tarihli bozma kararından önce verilen 13.02.2014 tarihli kararda, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan açılan kamu davasının düşürülmesine hükmedildiği ve bu hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin, 05.10.2017 tarihli ve 2015/22690 Esas, 2017/11217 Karar sayılı ilâmıyla bozulduğu anlaşılmakla; buna göre, 13.02.2014 tarihinde verilen düşme hükmü, hükümlü lehine kazanılmış hak oluşturduğundan, hükümlü hakkında, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gözetilerek konut dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden düşme kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Kayseri 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2023 tarihli ve 2021/789 Esas, 2023/206 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle, hükümlü hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan açılan kamu davasının, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereği, DÜŞÜRÜLMESİNE, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmolunan cezanın kaldırılmasına, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.