Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/117 K.2025/3003

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

10.09.2014 tarihli Yargıtay 2. Ceza Dairesinin bozma ilâmı öncesi, 19.04.2012 tarihli kararda sanığın sonuç ceza olarak 10 ay hapis cezası ile cezalandırılıp, bu cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51. maddesi gereğince ertelendiği gözetilmeden, bozma kararından sonra hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ancak denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi sebebiyle hakkındaki hüküm açıklanan sanık hakkında 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesine aykırı şekilde erteleme hükümleri uygulanmayarak kazanılmış hak kuralının ihlâl edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından sanık hakkında erteleme hükmünün uygulanmamasına ve 5237 sayılı Kanun'un 53. Maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılarak, yerine "1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, sanık hakkında hükmolunan 10 ay hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine,