Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/12158 K.2025/22168

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1.fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 116/1 ve 119/1-c maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık aslî dava zamanaşımı süresinin, hırsızlık suçu açısından, zamanaşımını en son kesen işlem olan ilk mahkûmiyet kararının verildiği 12.05.2015 tarihinden, ikinci mahkûmiyet tarihi olan 14.01.2025, konut dokunulmazlığının ihlâli açısından ise,

suç tarihi olan 05.07.2012 tarihinden bu suç hakkında iddianame düzenlenme tarihi olan 02.02.2021 tarihlerine kadar geçtiği anlaşılmakla sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin ve sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,