Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/12159 K.2025/19156

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Bozma öncesi yapılan yargılamada, suça sürüklenen çocuğun sonuç ceza olarak 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek, adli para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 52/4. maddesi gereğince takdiren birer ay ara ile 20 eşit taksitte ödenmesine karar verildiği ve anılan hükmün aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, suça sürüklenen çocuk hakkında 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince taksitlendirme yönünden kazanılmış hakkın oluştuğu gözetilmeden yazılı şekilde adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilmeden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafîinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;