Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2025/12204 E. , 2025/22084 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1158 E., 2025/1472 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 26
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2025/12204 E. , 2025/22084 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1158 E., 2025/1472 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, mütalaaya karşı ek savunması alınmadan hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık müdafinin temyiz isteminin; yeterli delil bulunmadığına, sanığın samimi beyanlarına rağmen şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat yerine mahkûmiyet kararı verildiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Suça konu çalınan malın suç tarihindeki değeri az kabul edilmediğinden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 145. maddesinin uygulanması ve sanığın yargılama aşamasında zararı gidermek istediğini söylemesi, şikâyetçinin ise zarar talebinin olmadığını belirtmesi karşısında; zararın giderilmesi için tevdii mahalli belirlenerek, tazmin yoluna gidilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesinin uygulanması ve sanığın adlî sicil kaydına göre Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.10.2017 tarih ve 2017/945 Esas, 2017/827 Karar sayılı kararı ile hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün 27.06.2018 tarihinde kesinleştiği, ayrıca anılan ilamda Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/202 Esas, 2016/422 Karar sayılı ilâmının tekerrüre esas alındığının anlaşılması karşısında, ikinci kez mükerrir olduğu anlaşılan sanık hakkında birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın mahkûmiyetine dair verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.