Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/12868 K.2026/1508

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Suç tarihinde sanığın, katılanın ikametine balkon demir korkuluğunu kırdıktan sonra hırsızlık yapmak için içeri girmesi şeklindeki konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından eylemine uyan ve 5237 sayılı Kanun'un 116/1 ve 151/1. maddelerinde düzenlenen cezaların üst sınırlarına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımı süresinin,

09.03.2016 olan ilk mahkûmiyet tarihi ile 23.05.2025 olan ikinci mahkûmiyet tarihi arasında geçmiş bulunduğu gözetilmeden, sanık hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,