Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/13249 K.2025/19480

Sanığın 22.02.2021 tarihli dilekçesinin eski hâle getirme ve temyiz talebi içerdiği ve 5271 sayılı Kanun'un 42. maddesi uyarınca eski hâle getirme isteğini inceleme yetkisi, bu taleple birlikte temyiz itirazı da yapılmış olduğundan Yargıtay ilgili Ceza Dairesine ait olduğu dikkate alındığında.

Taşova Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.04.2021 tarihli ek kararı ile bu ek karara itiraz üzerine Amasya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.07.2021 tarihli ve 2021/343 D.İş sayılı kararlarının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede.

I) Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan 8 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf isteminin esastan reddine dair kararın, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d. maddesi uyarınca,

"İlk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından kesin olduğu ve Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 11.09.2020 tarihli ve 2020/2249 Esas, 2020/207 Karar sayılı kararının iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden sanık açısında yanıltmaya neden olmadığının anlaşılması karşısında;

sanığın yerinde görülmeyen eski hâle getirme ve temyiz isteminin Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 11.09.2020 tarihli kararına ilişkin temyiz yolu açık olduğu hâlde, hükmün kesin olarak verildiği belirtilerek sanığın yanıltmaya neden olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın eski hale getirme talebinin kabulüyle, öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin, ekin pişmanlık gösterdiği ve zararı gidermeye hazır olduğu hususları dikkate alınmadan karar verildiği ile müdafiisi olmadan verilen kararın bozulması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Sanık hakkında şikâyetçiye yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, sanığın tutuklu olarak bulunduğunun anlaşılması ve cezaevinde kaldığı süre de dikkate alınarak hırsızlık suçundan TAHLİYESİNE,