Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/13397 K.2026/3420

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,

gereği düşünüldü: Dosya kapsamına göre çalınan iki adet cep telefonunun bir tanesinin kolluk görevlilerince yapılan araştırma neticesinde şikâyetçiye teslim edildiğinin anlaşılması karşısında şikâyetçiden kovuşturma evresinde gerçekleşen kısmî iradeye rızasının bulunup bulunmadığı sorulup sonuca göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/2-4. maddesinin uygulanması gerekirken gerçekleşen kısmi iade nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği şikâyetçiden sorulmadan sanık hakkında aynı Kanun'un 168/2. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.