Yargıtay 2. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/13529 K.2025/20201)

Başsavcılığının 14.10.2025 tarihli ve KYB-2025/113483 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Dosya kapsamına göre, 1-Kayden 08/08/1995 doğumlu olup, suçun işlendiği 07/05/2013 tarihinde 18 yaşını ikmâl etmediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Kanun’un 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmamış bulunulmasında, 2-Suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesinde yer alan, “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla,

mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir.” şeklindeki hüküm gereğince, anılan maddenin 1. fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde, 3-5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesinde "(1) Bu Kanun kapsamındaki çocuklar hakkında mahkemeler,

çocuk hakimleri veya Cumhuriyet savcılarınca gerektiğinde çocuğun bireysel özelliklerini ve sosyal çevresini gösteren inceleme yaptırılır. Sosyal inceleme raporu, çocuğun, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin mahkeme tarafından takdirinde göz önünde bulundurulur. (2) Derhal tedbir alınmasını gerektiren durumlarda sosyal inceleme daha sonra da yaptırılabilir.

(3) Mahkeme veya çocuk hakimi tarafından çocuk hakkında sosyal inceleme yaptırılmaması halinde, gerekçesi kararda gösterilir." hükmü yer almasına rağmen, suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun'un 35/1. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden hüküm kurulmasında, 4-5237 sayılı Kanun’un 53/4. maddesinde yer alan “Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında,

fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında, aynı Kanun’un 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmesinde, 5-Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilirken denetim süresinin 3 yıl olarak belirlenmesi gerektiği halde 5 yıl olarak belirlenip,

hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 05/01/2016 tarihinden itibaren 3 yıllık denetim süresi dolduktan sonra 28/04/2019 tarihinde suç işleyen suça sürüklenen çocuk hakkında denetim süresinde suç işleyerek ihlalde bulunduğundan bahisle yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kayden 08.08.1995 doğumlu olup, suçun işlendiği 07.05.2013 tarihinde 18 yaşını ikmâl etmediği anlaşılan hükümlü hakkında Menderes

1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 20.10.2015 tarihli ve 2015/77 Esas, 2015/347 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararda denetim süresinin 5 yıl olarak öngörüldüğü; ancak suça sürüklenen çocuklar hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlarda, 5395 sayılı Kanun'un, 06.12.2006 tarihli ve 5560 sayılı Kanun ile değişik 23. maddesine göre denetim süresinin 3 yıl olduğu,

ayrıca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesinde, açıklanması geri bırakılan hükmün, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması hâlinde açıklanabileceğinin düzenlendiği ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 05.01.2016 tarihinde kesinleşmesi ile bu kararda hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülük yüklenmediği anlaşılmakla; ihbara konu İzmir

8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.12.2019 tarihli ve 2019/311 Esas, 2019/414 Karar sayılı ilâmında belirtilen suçun denetim süresinin bitiminden sonra 27.04.2019 tarihinde işlenmesi nedeniyle bu karara dayanılarak, hükümlü hakkındaki 05.01.2016 tarihinde kesinleşen, 20.10.2015 tarihli ve 2015/77 Esas, 2015/347 Karar sayılı hükmün açıklanmasına karar verilemeyeceği ve 3 yıllık denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlenmediğinin belirlenmesi hâlinde davanın düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması Kanun’a aykırı olup 5 No.lu kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 5 No.lu kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Menderes

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2021 tarihli ve 2021/617 Esas, 2021/787 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle, adlî sicil kaydına göre 3 yıllık denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemediği anlaşılan hükümlü hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 231/10. maddesi gereği DÜŞMESİNE, hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın kaldırılmasına,