Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/13557 K.2026/2651

Başsavcılığının 05.11.2025 tarihli ve 2025/67080 sayılı talebi ile; ilâmın sonuç paragrafında bulunan "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca" ibaresinin, "5271 sayılı Kanun’un 309. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendi uyarınca" şeklinde değiştirilmesi ile "yeniden yargılama yapılmamak üzere" ibaresinin ilâmdan çıkarılması nedeniyle düzeltilmesi istenmiştir.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 4. fıkrasının (b) bendi gereğince, mahkûmiyete ilişkin hükmün, davanın esasını çözmeyen yönüne ya da savunma hakkını kısıtlama veya tamamen kaldırma sonucunu doğuran usul işlemlerine ilişkin olması durumunda, kararı veren hâkim veya mahkemece yeniden yapılacak yargılama sonucuna göre gereken hüküm verilecek, ancak bu hâlde verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacaktır.

5271 sayılı Kanun'un 4. fıkrasının (c) bendi gereğince, davanın esasını çözen mahkûmiyet dışındaki diğer hükümlerin bozulması halinde ise, aleyhte sonuç doğurucu herhangi bir işlem yapılamayacağı gibi, yeniden yargılama yapılması yasağı nedeniyle yasa yararına bozma kapsamında yeniden yargılama da gerekmeyecektir. Somut olayımızda kanun yararına bozma talebine konu hüküm, ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararı olup, hükümlü lehine kararın bozulması istemlidir.

Dairemizce, yerel mahkemenin mahkûmiyete ilişkin kararı “...suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeden fazla ceza tayin edilmesi, sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, görevsizlik kararı verilerek dosyanın Çocuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış olan sanık hakkında, aynı Kanun’un 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmesi, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 765 sayılı Kanun’un ilgili maddeleri ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun’un ilgili maddelerinin olaya ayrı ayrı uygulanması, her iki yasaya göre verilecek cezaların, denetime olanak sağlayacak şekilde ayrı ayrı saptanıp, sonuç cezaların karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından tayin olunan kısa süreli hapis cezalarının, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi” gerekçeleriyle 5271 sayılı Kanun'un 309/4-b maddesi uyarınca kanun yararına bozulması gerekirken, sehven sadece davanın esasını çözen mahkûmiyet dışındaki diğer hükümlerin bozulmasında uygulanacak olan ve yeniden yargılama yapılmaması sonucuyla somut olayımızda bozmanın lehe uygulamasını engelleyen 5271 sayılı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının c bendi uyarınca kanun yararına bozma kararı verildiği görülmekle,

suça sürüklenen çocuk hakkında Dairemizin 07.07.2025 tarihli ve 2025/6547 Esas, 2025/14009 Karar sayılı ilâmının sonuç paragrafında bulunan "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca" ibaresinin, "5271 sayılı Kanun’un 309. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendi uyarınca" şeklinde değiştirilmesi ile "yeniden yargılama yapılmamak üzere" ibaresinin ilâmdan çıkarılmasının gerekmesi nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının maddi hata düzeltim talebinin yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı MADDİ HATA DÜZELTİM TALEBİNİN KABULÜNE, Yargıtay