Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/13696 K.2025/24183

Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin "Hırsızlık kastının bulunmadığı, olay anında alkollü olduğu, özür dilemek için geri döndüğü, teşebbüs hükümlerinin uygulanmasını istediği, sanık müdafiinin temyiz istemi "Kamera kayıtlarının kimlik tespitine elverişli olmadığı, tanığın net bilgiye sahip olmadığı, verilen cezanın alt sınırdan belirlenmesi gerektiği, TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiği, sanığın asli fail olup olmadığı yönünde yeterli değerlendirme yapılmadan karar verildiği,

güncelliği değerlendirilmeden TCK’nın 58. maddesinin uygulandığına" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede. Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/140 Esas, 2017/211 Karar sayılı, silahla tehdit suçundan verilen 1 yıl 11... gün hapis cezası ile mahkûmiyetine dair suçu işlediği sırada 18 yaşından küçük olması nedeniyle, TCK'nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı ve yine adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas nitelikte sabıkasının bulunmaması nedeniyle sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;