Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/13758 K.2026/4103

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Dairemizin 04.11.2024 tarihli ve 2023/8220 Esas, 2024/16324 Karar sayılı ilâmıyla "Sanığın, 23.08.2015 tarihli soruşturma aşamasında müdafii eşliğinde alınan beyanında hırsızlık eylemini gece geç saatlerde yaptığını, 26.04.2016 tarihli duruşmada aracı aldığı saatin gece yarısı bir vakit olduğunu beyan etmesi karşısında; hırsızlık olayının gece vakti işlendiğinin kabulü ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 143/1. maddesi gereğince arttırım yapılması, aleyhe temyiz olmaması sebebiyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun'un 326/son maddesinin gözetilmesi şeklindeki gerekçeyle bozulmasına karar verildiği,

bu durumda mahkemenin suçun gece işlenmediğini kabul etmeyerek Daire bozmasının yerinde olmadığını düşünmesi hâlinde "direnme" kararı vermesi gerektiği, bozma kararına uyulması gerektiği düşüncesinde ise "uyma" kararı verilerek 5237 sayılı Kanunu'nun 143/1. maddesi gereğince arttırım yapılmak suretiyle hüküm kurulması gerektiği aynı Kanun'un 61. maddesi gereğince arttırım, indirim ve kişiselleştirme sonrasında vermeyi uygun gördüğü sonuç ceza, önceki verilen sonuç cezalardan fazla ise 1412 sayılı Kanunu'nun 326/son maddesi gereği aleyhe bozma yasağı,

kazanılmış hak müessesinin uygulanması amacıyla 13.01.2022 tarihli mahkeme kararında gece uygulanmadan hüküm kurulduğu, bu hükme yönelik aleyhe temyizinde bulunmadığı dikkate alınarak sonuç olarak ortaya çıkan en az ceza miktarı belirlenip "1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca en az ceza miktarı olan ... ceza miktarı üzerinden infazına" şeklinde hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden kazanılmış hak müessesine yanlış anlam yükleyerek ve nasıl uygulanacağı konusunda hataya düşülerek,

bozma ilâmına uyup uymama konusunda karar da verilmeden gerekçe kısmında "... sanığın eylemine gece gerçekleştirdiğine dair somut bir delilin de bulunmadığı, mağdurun beyanı doğrultusunda sanık lehine değerlendirme yapılarak eylemin mağdurun aracın çalındığını fark ettiği saat olan 06.30 olan değerlendirilmesi gerektiği..." şeklindeki anlatımla, gece vaktinin koşullarının oluşmadığı belirtildiği hâlde,

hüküm kısmında "..Mülga 1412 Sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 326/son maddesi dikkate alınarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 143. maddesinin uygulanmamasına,.." şeklinde hüküm kurulmak suretiyle hüküm ve gerekçe arasında da çelişkiye neden olunarak çelişkili gerekçe ile karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 326/son maddesinin gözetilmesine,