Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2025/13832 E. , 2025/24135 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2833 E., 2021/679 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden mahkûmiyet kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onanması Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 18.03.2021 tarihli ve 2019/283
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2025/13832 E. , 2025/24135 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2833 E., 2021/679 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden mahkûmiyet kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onanması Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 18.03.2021 tarihli ve 2019/2833 Esas, 2021/679 Karar sayılı kararının, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 18.03.2021 tarihli kararının sanığın yokluğunda ve sanık müdafiinin yüzüne karşı verildiği, sanık müdafii tebliğ edilen hükme yönelik 22.03.2021 tarihli temyiz dilekçesinde temyiz sebepleri bulunmadığından ve gerekçeli kararda Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın da bulunmaması sebebiyle sanık müdafiine, belirtilen ihtaratı içeren kararın 01.09.2025 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafiinin yine 08.09.2025 tarihli temyiz sebebi içermeyen dilekçesi ile kararı temyiz ettiği, her ne kadar 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 11. maddesi uyarınca vekil vasıtası ile takip edilen işlerde, sanığa yeniden karar tebliği gerekmediği belirtilmiş ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı ilâmında belirtilen “Ceza yargılamasında adil yargılanma hakkının bir parçası olarak etkin başvuru yolu, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin (İHAS) 13. maddesi ve CMK'nın 34. maddesinin ikinci fıkrası, Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinin son cümlesi ile CMK'nın 35. maddesinin 2. fıkrasındaki düzenlemeler ve müdafii ile vekil arasındaki farklılıklar da gözetildiğinde; sanık ve müdafisinin yokluğunda verilen hükmün sanık müdafiiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerekmektedir.” şeklindeki kabul ve ilkeler göz önüne alındığında, yokluğunda verilen hükmün müdafiiden başka sanığa da ayrıca tebliğ edilmesinin gerektiği anlaşılmakla; Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli kararının sanığa "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içerir şekilde tebliğinin yapılması, (sanığın cezaevinde olması hâlinde cezaevinde okunup anlatılarak bizzat tebliği, aksi hâlde sanığın son bilinen adresine MERNİS şerhi yazılmaksızın kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine MERNİS şerhli olarak tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek, tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmek kaydıyla, dava dosyasının Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.