Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/13952 K.2025/22765

Sanık hakkında Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 02.03.2020 tarihli 2020/316 Esas, 2020/515 Karar sayılı kararının temyiz edilmesi üzerine hırsızlık suçuna ilişkin hükmün Dairemizin 29.02.20 24... /33 05... /3355 Karar sayılı kararı ile bozularak ilk derece mahkemesine gönderildiği,

bozma üzerine verilen Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2025 tarihli 2024/11 69... /22 Karar sayılı kararının 7165 sayılı Kanun'un 9. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca temyiz yoluna tabi olmasına rağmen, bu karara ilişkin sanık müdafiinin temyiz talebi, istinaf talebi olarak değerlendirilerek dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmesi üzerine Dairenin 2025/8 30... /731 Karar Sayılı 25.03.2025 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmişse de,

bu kararın hırsızlık suçu yönünden yok hükmünde olduğu ve mala zarar verme suçundan ise 21.01.2025 tarihinde ilk derece mahkemesince ilk kez karar verildiği, atılı suç yönünden dosyanın daha önce Yargıtay incelemesinden geçmediği ve hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272. maddesi uyarınca istinaf kanun yoluna tabi olduğu,

bu nedenle Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesince 21.01.2025 tarihli 2024/11 69... /22 Karar sayılı kararı ile mala zarar verme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün istinaf incelemesi sonucunda Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 2025/830 Esas, 2025/731 Karar sayılı 25.03.2025 tarihli kararıyla verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararının sanık müdafiiye tebliği üzerine temyiz edilmediği anlaşılmakla, temyizin kapsamının yalnızca hırsızlık suçuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen kararın. 7165 sayılı Kanun'un 9. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz talebinin, sanıığın her iki suçtan da beraatine karar verilmesi gerektiği, kolluk aşamasındaki ifadesinden farklı olarak duruşmada üzerine atılı suçu kabul etmediği, başka dosyaların varlığından bahsettiği, bu dosyaların celp edilerek incelenmediği ve sanığın, yargılama konusu olayla diğer olayları karıştırmış olma ihtimalinin değerlendirilmediği, ayrıca hırsızlık suçundan neticeten 5 yıl 15 ay yerine infaz süresini arttıracak şekilde neticeten 6 yıl 3 ay cezasına hükmedilmesinin hatalı olduğu,

zamanaşımı hususunun hiçbir şekilde değerlendirilmediği, suç tarihi dikkate alındığında her iki suç bakımından da hükmün açıklanmasının geri bırakılması, erteleme gibi lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede.