Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/1444 K.2025/3861

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1.fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın, olay günü gündüz vakti inceleme dışı sanık ile birlikte şikâyetçiye ait ikâmetin olduğu binaya rızaya aykırı olarak girdikten sonra, daire kapısına zarar vermesi şeklindeki eylemlerinin, 5237 sayılı Kanun'un 116/1, 119/1-c ve 151/1. maddelerinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 8 yıllık dava zamanaşımının, ilk mahkûmiyet hükmünün verildiği 10.12.2015 tarihinden karar tarihine kadar geçtiği gözetilmeden zamanaşımı nedeniyle davanın düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,