Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/14477 K.2025/23896

Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Suça sürüklenen çocuk hakkında mahkemenin 10.03.2022 tarihli kararında 6.000,00 TL adlî para cezasına hükmedilip bu miktarın 20 eşit taksit hâlinde ödenmesine karar verildiği ve kararın sadece suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmiş olması nedeniyle taksit sayısının kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden bozma üzerine verilen kararda suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adlî para cezasının 4 eşit taksit halinde ödenmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeyip aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün olduğundan, "suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen 6.000,00 TL adli para cezasının,

1412 sayılı Kanun'un 326/son. maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek birer ay ara ile 20 eşit taksit halinde ödenmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II. Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu,

karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

1. Hükmün gerekçe kısmında; suça sürüklenen çocuğun alt sınırdan hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği belirtilmesine rağmen; hüküm fıkrasında suça sürüklenen çocuk hakkında temel ceza belirlenirken teşdid sebeplerine yer verilip alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle ceza tayin edilerek çelişkiye neden olunması,

2. Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d-h, 143, 31/2, 168/1 ve 62. maddelerine göre belirlenen 1 yıl 3 ay hapis cezasının, kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 1 yıl 15 gün hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, suça sürüklenen çocuğun 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ile suça sürüklenen çocuğuna kazanılmış hakkı korunurken hüküm fıkrasında uygulama maddesinin 1412 sayılı Kanun'un 326/son. maddesi yerine 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi olarak yazılması,