Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/14647 K.2026/617

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Bozma ilamı öncesi yapılan yargılamanın 27.06.2019 tarihli duruşmasında sanık müdafii olarak Av.... yetkilendirmesiyle Av....'ın hazır bulunduğu, sanığın savunmasının müdafi huzurunda alındığı, kararın da müdafiin hazır bulunduğu duruşmada verildiği, bozma sonrası yapılan yargılamada ise bozma ilamına uyularak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, suç vasfının hatalı değerlendirildiğine ve eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede.