Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/14834 K.2026/189

Sanığın yokluğunda verilen kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre MERNİS şerhli olarak yapılması sebebiyle usulsüz olması sebebiyle öğrenme üzerine yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz istemi yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, II-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Sanığın şikâyetçinin kamyonetinin asma kilitli aküsünün asma kilidini kırmak şeklinde gerçekleşen olayda,

sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunu oluşturduğu, bu suç için aynı Kanun'un 66/1-e maddesine göre hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, 05.06.2014 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş bulunması,