Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/15283 K.2026/2080

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

1-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, suç tarihi itibarîyla 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca en fazla 1/3 oranında artırım yapılması gerektiği gözetilmeden 1/2 oranında artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, 2- İddianamede konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 53. maddesi uyarınca cezalandırılması talep edilen sanık hakkında hüküm kurulurken ek savunma hakkı verilmeden aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uygulanmak suretiyle 5271 sayılı CMK"nın 226. maddesine aykırı davranılarak sanığın savunma hakkının kısıtlanması,