Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/15345 K.2025/24682

Kanunu’nun 308/1. maddesinin 2. cümlesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

İstanbul 13. Asliye Ceza Mahkemesinin yalnızca sanık lehine ve sanık tarafından temyiz edilen 06.11.2015 tarihli ve 2015/265 Esas, 2015/397 Karar sayılı kararında sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanmadığı hâlde aleyhe temyiz olmadan yapılan bozmadan sonra gerçekleştirilen yargılama neticesinde, İstanbul

13. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2021 tarihli ve 2020/348 Esas, 2021/ 238 Karar sayılı kararı ile kazanılmış hak kuralı gözetilmeden sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesinden dolayı, hüküm fıkrasından tekerrür ile ilgili kısmın tümden çıkartılması suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde bozma sonrası kurulan hükmün onanmasına karar verilmesinin hukuka aykırılık oluşturduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

İstanbul 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.11.2015 tarihli ve 2015/265 Esas, 2015/397 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 35/1 ve 62/1. maddeleri gereği 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği; anılan kararda sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı, bu kararın, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

2. Ceza Dairesinin, 18.06.2020 tarihli ve 2020/2041 Esas, 2020/6166 Karar sayılı ilâmı ile sanığın lehine bozulduğu, bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde, İstanbul 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2021 tarihli ve 2020/348 Esas, 2021/238 Karar sayılı hükmü ile sanığın aynı uygulama ile 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve adlî sicil kaydında yer alan İstanbul

30. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.03.2013 tarihli ve 2012/2067 Esas, 2013/160 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca verilen erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası tekerrüre esas alınarak, cezasının aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, bozma üzerine verilen bu hükmün de sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 03.03.2025 tarihli ve 2022/9667 Esas, 2025/3772 Karar sayılı kararı ile hükmün ONANMASINA karar verildiği anlaşılmış ise de.

Sanığın adlî sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek ilâm bulunmakla birlikte, bozma öncesi verilen ve sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanmayan 06.11.2015 tarihli ilk hükme yönelik aleyhe temyiz bulunmadığı dikkate alınmaksızın 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gözetilmeden yazılı şekilde tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiğinden hükmün bozulup,

hüküm fıkrasındaki tekerrür uygulamasına ilişkin kısmın hükümden çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi gereği Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 03.03.2025 tarihli ve 2022/9667 Esas, 2025/3772 Karar sayılı onama ilâmının KALDIRILMASINA, 3. İstanbul