Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/15570 K.2026/3252

Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, ( sanık ...'ın yokluğunda verilen kararın tebliğ edildiği 10.04.2019 tarihinde sanığın askerde olması nedeniyle, yapılan tebligatın usûlsüz olduğu anlaşılmakla, sanığın öğrenme üzerine yapmış olduğu 19.06.2019 tarihli temyiz istemi ile sanık ...'ın en son bildirdiği adresine yapılan tebliği işleminin,

tebliğ mazbatasında “Muhatabın adresinin kapalı olması sebebiyle en yakın komşusu 80 yaşlarında yaşlı teyze muhatabın çarşıya gittiğini sözü beyan etmiş, imzadan imtina etmiş, tebligat mahalle muhtarının imzasına 09.04.2019 tarihinde tebliğ edilmiş olup 2 no'lu haber kağıdı muhatabın kapısına yapıştırılmıştır, ayrıca en yakın komşusuna haber verilmiştir.'' şeklinde belirtildiği anlaşılmakla; tebliğ memurunca, haber bırakılan komşunun kim olduğu açık bir şekilde tespit edilmemiş olması sebebiyle yapılan tebliğ işleminin usûlsüz olduğu,

sanığın öğrenme üzerine 02.09.2019 tarihindeki temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesi gereğince süresinde olduğu kabul edilmiştir.) 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin, ''tebligatın usulsüz olduğuna, eylemin TCK'nın 141/1 maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğuna, suça konu eşyaların soruşturma aşamasında polise teslim edildiğine, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine'', sanık ...'ın temyiz isteminin ''yeterli inceleme yapılmadan hüküm kurulduğuna, şikâyetçinin zararının bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına '' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklara yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak,

5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanıklara zorunlu müdafii atanması ve savunmalarının zorunlu müdafii eşliğinde alınması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdiren ...

Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ...