Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/15696 K.2026/4667

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

sanığın 16.02.2024 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hâle getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hâle getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, aynı Kanun'un 42/1. maddesi gereği Yargıtayın ilgili dairesine ait olması nedeniyle Mahkemenin 20.02.2024 tarihli ve 2020/31 Esas, 2021/154 Karar sayılı ek kararının yok hükmünde olduğu anlaşılmakla;

karar tarihinde Bursa H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olarak bulunan sanığa, SEGBİS vasıtasıyla tefhim edilen hükmün yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi suretiyle yanıltılması nedeniyle sanığın eski hâle getirme talebinin kabulüyle öğrenme üzerine sunduğu temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede.

Sanığın olay tarihinde gündüz vakti katılanın iş yerinden yüz metre uzunluğunda kabloları alması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için Kanun’da belirlenecek cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının, 14.05.2011 olan suç tarihinden, inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,