Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/16149 K.2026/543

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, suçun işlendiği yer itibarıyla 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h maddesi kapsamında olmadığına, sanık hakkında kurulan hükümde delil olmadan aynı Kanun’un 143. maddesinin uygulandığına, 5237 sayılı Kanun’un 43. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığına, aynı Kanun’un 62. ve 168. maddelerinin uygulanmama gerekçelerinin yerinde olmadığına ve kararın bozulması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede.