Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/16474 K.2025/24933

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz talebinin, yapılan kolluk araştırmaları tanık anlatımları ve dosya kapsamında bulunan deliller ile elektriğin sanık tarafından kullanıldığının açıkça sabit olduğu, ceza yargılamasının amacının, maddi gerçeğe ulaşmak ve bu gerçek doğrultusunda adil bir karar verilmesini sağlamak olduğu, kaçak elektrik tespit tutanağının katılan şirket personelince usulüne uygun olarak düzenlenmiş ve tespitte bulunan personel tarafından keşif sırasında beyanla doğrulandığı,

sanığın kaçak elektrik bağlantısının yapıldığı evde ikamet ettiğinin sabit olduğu, tutanakla tespit edilen teknik müdahalenin bilinçli bir eylem niteliğinde olduğu, zararın sanık tarafından giderilmediği, eylemden habersiz olduğuna dair inandırıcı bir delil de sunulmadığı, dolayısıyla, şüpheden yararlanma ilkesinin koşullarının oluşmadığı, aksi değerlendirmenin Yargıtay’ın istikrar kazanmış içtihatlarıyla da bağdaşmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Sanığın karşılıksız yararlanma suçundan mahkûmiyetine ilişkin olarak İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 20.02.2019 tarih, 2018/13 Esas, 2019/330 Karar sayılı kararı ile anılan İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırarak yeniden hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında;

temyiz incelemesinden önce 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/2. maddesi uyarınca bozma sonrası yargılamanın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince yapılarak bir karar verilmesi gerekirken 5271 sayılı CMK'nın 289/1-d maddesi kapsamında kesin hukuka aykırılık oluşturacak biçimde görevsiz mahkemece duruşma açılıp karar verilmesi,