Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/1844 K.2025/5134

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.02.2025 tarihli ve KYB-2025/10024 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre,

Ceyhan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/03/2021 tarihli kararı ile sanığın gece vakti konut dokunulmazlığını ihlal etme suçunu işlediğinden bahisle 5237 sayılı Kanun'un 116/4. maddesi uyarınca mahkûmiyetlerine karar verilmiş ise de.

Ceyhan Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 03/02/2021 tarihli iddianamede, konut dokunulmazlığını ihlal etme eyleminin gece vakti işlendiğine dair bir anlatıma ve sevk maddesi olarak anılan Kanun'un 116/4. maddesine yer verilmediğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 225/1. maddesinde yer alan, "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak,

iddianamede anlatılış tarzına göre unsurları gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 116/4. maddesinde düzenlenen gece vakti konut dokunulmazlığını ihlal suçundan sanığın cezalandırılmaması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesinde,

Kabule göre de, Ceyhan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/03/2021 tarihli kararı ile suçun gece vakti işlendiğinden bahisle karar verilmiş ise de; sanık hakkında Ceyhan Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 03/02/2021 tarihli iddianamede anılan Kanun'un 116/4. maddesinin uygulanmasına ilişkin istemde bulunulmadığının anlaşılması karşısında, mahkemesince sanığa 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 226/3. maddesi gereğince ek savunma için süre verilmesi ve bu sürede sanığın ek savunması alındıktan sonra karar verilmesi gerekirken, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlardaki hukuka aykırılıklara yönelik olarak gidilebilir.

2. Her ne kadar sanığın yokluğunda verilen kararın, aynı konutta oturan annesi imzasına 09.06.2021 tarihinde tebliğ edildiğini gösterir şekilde yapılan tebligattan sonra istinaf edilmeden kesinleştiğinden bahisle 21.06.2021 tarihli kesinleştirme şerhi düzenlendiği anlaşılmış ise de.

UYAP kayıtlarına ve Ceyhan Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün dosya içerisinde yer alan 15.03.2022 tarihli yazısına göre, sanığın kararın tebliğ edildiği tarihten önce 06.06.2021 tarihinde Ceyhan M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna giriş yaptığının ve kararın tebliğ edildiği tarihte de anılan cezaevinde olduğunun, bu suretle 09.06.2021 tarihli tebligatın usûlsüz olduğunun, ayrıca sanık tarafından inceleme konusu karara yönelik 13.08.2024 tarihli dilekçe ile eski hâle iade talebinde bulunulduğunun anlaşılması karşısında,

eski hâle getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisi 5271 sayılı Kanun'un 42/1. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesinin ilgili dairesine ait olduğu için dosyanın istinaf yoluyla Bölge Adliye Mahkemesince incelenmesi gerektiğinden inceleme konusu hükmün kesinleşmediği anlaşılmıştır.

3. Henüz kesinleşmediği belirlenen inceleme konusu hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 272 vd. maddeleri uyarınca istinaf yoluna tabi olduğu, olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR