Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/210 K.2025/2330

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Kamu malına zarar verme suçu yönünden katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ...'nın 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz hakkı bulunduğu ve suçtan zarar gören kurum vekilinin Dairemizce yapılan iade işlemi üzerine 29.11.2024 tarihli dilekçesi ile kararı temyiz ettiği anlaşılmakla aynı Kanun'un 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören ...'nın kamu davasına katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın kamu malına zarar verme suçundan eylemine uyan ve 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a. maddesinde düzenlenen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, mahkûmiyet hükmünün verildiği 23.05.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,