Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/2190 K.2025/6314

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında yasal ve yeterli gerekçenin kararda gösterilmesi ve yeterli inceleme yapılması sonucunda mahkûmiyet hükmü kurulması karşısında Tebliğname'nin bozma isteyen düşüncesine iştirak edilmemiştir. Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2-4 maddesi gereğince belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 119/1-c maddesine göre bir kat arttırım uygulandığında sonuç ceza olarak 2 yıl 12 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken, 3 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından "Sanığın eylemini birden fazla kişi ile birlikte işlediği anlaşıldığından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 119/1-c maddesi uyarınca cezası bir kat arttırılarak sanığın 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına" cümlesi çıkarılarak,