Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2025/2680 E. , 2025/5131 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/514 Esas, 2015/154 Karar SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet İTİRAZNÂME GÖRÜŞÜ : Bozma İTİRAZA KONU KARAR : Düzelterek onama İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 05.02.2024 ta
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2025/2680 E. , 2025/5131 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/514 Esas, 2015/154 Karar SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet İTİRAZNÂME GÖRÜŞÜ : Bozma İTİRAZA KONU KARAR : Düzelterek onama İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 05.02.2024 tarihli ve 2023/29651 Esas, 2024/1611 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.02.2025 tarihli ve KD-2024/128553 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesinin 2. cümlesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İTİRAZ SEBEPLERİ Yerel mahkemece tekerrüre esas alınan hükümlülüğün hüküm tarihi itibarıyla kesin nitelikte olduğundan ve ilk itiraz incelemesi neticesinde Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 05.02.2024 tarihli kararında tekerrüre esas alınan ilâmdaki hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararı da suç tarihinden sonra kesinleştiğinden anılan hükümlerin tekerürre esas alınamayacağının gözetilmemesi nedeniyle itiraz incelemesi neticesinde verilen düzelterek onama kararının kaldırılmasına ve hükmün bozulmasına ilişkindir. II. GEREKÇE Sanık hakkında yerel mahkemece tekerrüre esas alınan Serik Sulh Ceza Mahkemesinin, 01.07.2008 tarihli ve 2007/351 Esas, 2008/370 Karar sayılı ilâmına konu 5237 sayılı Kanun'un 179/3. delaletiyle aynı Kanun’un 179/2, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan verilen 600,00 TL adlî para cezasının, hüküm tarihinde miktarı itibarıyla 1412 sayılı Kanun'un 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağından bahisle Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin, 13.12.2018 tarihli ve 2018/7086 Esas, 2018/18184 Karar sayılı onama ilâmına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 18.12.2023 tarihinde yapılan itiraz kabul edilerek Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 05.02.2024 tarihli kararı ile anılan onama ilâmının kaldırılmasına karar verildikten sonra sanık hakkında Beyşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2014 tarihinde kesinleşen 2011/208 Esas, 2012/95 Karar sayılı kararındaki hükümlülüğü tekerrüre esas alınarak hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmişse de; Yerel mahkemece tekerrüre esas alınan hükümlülüğün hüküm tarihi itibarıyla kesin nitelikte olduğundan tekerrüre esas alınamayacağı hususu tartışmasız olmakla birlikte; ilk itiraz incelemesi neticesinde verilen 05.02.2024 tarihli kararda, sanık hakkında tekerrüre esas alınan Beyşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2012 tarihli ve 2011/208 Esas, 2012/95 Karar sayılı kararına konu hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına dair mahkûmiyet hükmünün de 19.03.2014 tarihinde kesinleştiği belirlenmekle; buna göre tekerrüre esas alınan mahkûmiyet hükmünün kesinleşme tarihi, incelemeye konu suçun işlendiği tarih olan 29.04.2011 tarihinden sonra olduğundan anılan kararın da tekerrüre esas alınamayacağının ve sanığın adlî sicil kaydında tekerrrüre esas alınabilecek bir mahkûmiyet hükmünün bulunmadığının gözetilmemesi nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır. III. KARAR 1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi gereği Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 05.02.2024 tarihli ve 2023/29651 Esas, 2024/1611 Karar sayılı düzelterek onama ilâmının KALDIRILMASINA, 3. Beyşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2015 tarihli ve 2014/514 E., 2015/154 K. sayılı kararının, Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenle, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, İtirâzname’ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümden, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.