KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2025/2691 E., 2025/6433 K.
- Karar tarihi
- 15 Nisan 2025
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2023/55 E., 2023/1054 K
- Suçlar
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
- Karar
- Hükmün açıklanmasının geri bırakılması KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
- Tebliğname görüşü
- İlgili kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet
Karar Detayı
575 kelime·3 dk okuma·2 bölüm
Başsavcılığının 18.02.2025 tarihli ve KYB-2025/11504 sayılı kanun yararına bozma isteminin.
"Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11/03/2014 tarihli ve 2013/14-102 esas, 2014/128 sayılı kararında belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartları oluşmadığı halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi durumunda, kanun yararına bozma yoluna başvurulabileceği ve bozma kararının aleyhe sonuç doğuracağı nazara alınarak yapılan incelemede, Dosya kapsamına göre, sanığın daha önceden işlemiş olduğu hakaret ve kasten yaralama suçlarından dolayı 06/12/2021 tarihinde kesinleşen Menderes
3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/01/2021 tarihli ve 2020/368 esas, 2021/6 sayılı kararıyla mahkumiyet kararı verilerek hükmün açıklanmasının 3 yıl süreyle geri bırakıldığı, inceleme konusu suçun ise henüz 3 yıllık denetim süresi bitmeden 09/05/2022 tarihinde işlendiği anlaşılmakla. 5271 sayılı Kanun’un 231/8. maddesinde yer alan “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi halinde sanık, beş yıl süreyle denetim süresine tâbi tutulur.
(Ek cümle: 18/06/2014-6545 S.K./72. md) Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” şeklindeki düzenleme uyarınca, denetim süresinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde, Sanığın mahkûmiyetine esas nitelikli hırsızlık suçundan hüküm kurulurken temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 168/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası olarak belirlenmesini müteakip,
sanığa verilen 11 ay 3 gün hapis cezası hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına şeklinde karar verilmek suretiyle hükümde çelişki oluşturulmasında isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
Sanık hakkında sabıkasız olduğundan bahisle her iki suçtan da kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de; dosya kapsamına göre sanığın daha önceden işlemiş olduğu konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan dolayı hakkında yapılan yargılama sonucu verilen ve 06.02.2021 tarihinde kesinleşen Menderes
3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.01.2021 tarihli ve 2020/368 Esas, 2021/6 Karar sayılı kararı ile 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 3 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, inceleme konusu dosyadaki suçun ise 3 yıllık denetim süresi içinde 09.05.2022 tarihinde işlendiği anlaşılmakla.
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 231/8. maddesinde yer alan "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." cümlesi uyarınca denetim süresi içinde incelemeye konu kasıtlı suçları işleyen sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Bayındır Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2023 tarihli ve 2023/55 Esas, 2023/1054 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, gerekçe bölümünde belirtilen kanun yararına bozma nedenine göre,