Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2025/2747 E. , 2025/7153 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/831 E., 2016/357 K. SUÇLAR : Kamu malına zarar verme, hakaret HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, düşme I- Sanık hakkında hakaret suçu ile ilgili suçtan zarar gören kurum vekilinin temyiz isteminin ince
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2025/2747 E. , 2025/7153 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/831 E., 2016/357 K. SUÇLAR : Kamu malına zarar verme, hakaret HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, düşme I- Sanık hakkında hakaret suçu ile ilgili suçtan zarar gören kurum vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; Kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan açılan davada, suçtan doğrudan zarar görmeyen İçişleri Bakanlığının davaya katılma hakkı bulunmadığından, hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan kurum vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II- Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hüküm ile ilgili suçtan zarar gören kurum vekilinin, hakaret ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümler ile ilgili sanığın temyiz istemlerinin incelenmesinde; Kamu malına zarar verme suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş bulunan çişleri Bakanlığının duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmediği, gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ederek davaya katılma iradesini açıkça ortaya koyduğu anlaşılmakla şikâyetçi kurumun 5271 sayılı CMK'nın 237/2. madde ve fıkrası uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 152/1-a, 125/1-3.a-4 maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan mahkûmiyet kararının verildiği 26.04.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği ek Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. madddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.