Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/3135 K.2025/7639

Başsavcılığının 25.02.2025 tarihli ve KYB-2025/19979 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, sanık hakkında, inceleme konusu 05/11/2019 tarihinde, müşteki ADM Elektirik Dağıtım Anonim Şirketine yönelik işlemiş olduğu güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 19/08/2020 tarihli ve 2020/7508 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davası neticesinde, Denizli

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/11/2021 tarihli kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği ve anılan kararın 12/01/2022 tarihinde kesinleştiği, İnceleme dışı olan ve sanığın aynı müştekiye karşı 21/10/2019 tarihinde işlemiş olduğu nitelikli hırsızlık suçu nedeniyle bu kez Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 21/01/2020 tarihli iddianamesi ile açılan kamu davası neticesinde, Denizli

15. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/01/2022 tarihli kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği ve anılan kararın 14/03/2022 tarihinde kesinleştiği, Denizli

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/11/2021 tarihli ve 2020/347 esas sayılı dosyası kapsamında yer alan suçun Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 19/08/2020 tarihli iddianameden önce olması karşısında, birleştirme kararı verilerek, tek bir karşılıksız yararlanma suçundan mahkûmiyet kararı verilerek zincirleme suç hükümleri uygulanması, 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümleri uygulandıktan sonra kesinleşen kararda verilen cezanın mahsup edilmesi suretiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında, katılan kurumun müşteki olarak gösterilmesi ve 05.11.2019 ile 10.12.2019 olan suç tarihlerinden, yalnızca 05.11.2019 tarihinin suç tarihi olarak yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hatalar kabul edilmiştir.

Dosya kapsamına ve UYAP üzerinden yapılan incelemelere göre; hükümlü hakkında aynı adreste tutulan birden fazla kaçak elektrik tutanağından dolayı ayrı ayrı davaların açılıp yargılamaların yapıldığı; buna göre kanun yararına bozma talebine konu dosyada, hükümlü hakkında 05.11.2019 tarihinde işlediği karşılıksız yararlanma suçundan cezalandırılması istemiyle Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.08.2020 tarihli iddianamesiyle açılan dava, Denizli

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/347 Esas sayılı dosyasında derdest iken hükümlü hakkında 10.12.2019 tarihinde işlediği karşılıksız yararlanma suçundan cezalandırılması istemiyle Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.10.2020 tarihli iddianamesiyle dava açıldığının ve bu davada, Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.11.2021 tarihli ve 2020/521 Esas, 2021/937 Karar sayılı kararı ile dosyanın Denizli

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/347 Esas sayılı dava dosyası ile birleştirilmesine karar verildiğinin, bu birleştirme kararı sonrası Denizli

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.11.2021 tarihli ve 2020/347 Esas, 2021/939 Karar sayılı kararı ile hükümlünün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 163/3, 43, 62/1 ve 51. maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiğinin, suç tarihlerinin 05.11.2019 ve 10.12.2019, iddianame tarihlerinin ise 19.08.2020 ve 21.10.2020 olduğunun, mahkûmiyet hükmünün istinaf incelemesinden geçmeksizin kesinleştiğinin, yine hükümlünün, Denizli

15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2022 tarihli ve 2020/298 Esas, 2022/51 Karar sayılı kararıyla 5237 sayılı Kanun'un 163/3, 62/1 ve 51. maddeleri uyarınca erteli 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiğinin, anılan dosyada suç tarihinin 21.10.2019, iddianame tarihinin ise 21.01.2020 olduğunun, anılan hükmün de istinaf incelemesinden geçmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; yukarıda anlatılan her iki dosyada da atılı suçların 21.01.2020 tarihli ilk iddianamenin düzenlenme tarihinden önce işlendiği ve hukukî kesinti olmadığı,

buna göre eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında işleyen hükümlü hakkında tüm eylemleri ile ilgili olarak 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği, ancak Denizli

15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2022 tarihli ve 2020/298 Esas, 2022/51 Karar sayılı kararına konu mahkûmiyet hükmü istinaf incelemesinden geçmeksizin kesinleştiğinden, anılan dosyanın incelemeye konu dosya ile birleştirme olanağı bulunmamakla birlikte, hükümlü hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının ardından istinaf incelemesinden geçmeksizin kesinleşen Denizli

15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2022 tarihli ve 2020/298 Esas, 2022/51 Karar sayılı dosyasındaki ceza miktarı mahsup edilerek sonucuna göre hükümlünün hukukî durumunun takdir ve tayininin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR